De Po-delta en de Valli di Comacchio
Stilstaand water, dijken, flamingos en een biosfeerreservaat dat op niets anders in Italie lijkt.
Waar de Po eindigt is er niet een monding maar een waaier van armen, en eromheen een vlakke wereld van brakke lagunes, geulen en zandruggen. Het Emiliaanse deel zijn de Valli di Comacchio, dertienduizend hectare ondiep water waar al eeuwen met hetzelfde vangstsysteem paling wordt gevist.
De vogels zijn de reden waarom men komt: roze flamingos bij duizenden, reigers, kluten, steltkluten. Je bekijkt ze vanaf de dijken of vanuit hutten, het best bij zonsopgang of zonsondergang. De boten vertrekken vanuit Comacchio en vanaf de lidos en varen de lagunes in een paar uur rond.
Hoe je je verplaatst
Met de fiets: de dijkwegen zijn vlak, lang en vrijwel zonder auto. De klassieke ronde raakt Comacchio met zijn drie bruggen, de abdij van Pomposa die er sinds de negende eeuw staat, en de visstations. Er is geen schaduw en geen beschutting tegen de wind: water en een hoed.
De muggen bestaan echt, er zijn er veel en bij schemering laten ze zich merken. Wie hier in een tent slaapt spant het net nog voor de haringen.